to nie smutek tylko psie lenistwo

Siedzisz na swym pniaczku jak bieszczadzki gazda
Błogosławisz ptakom wracającym do gniazda
Tym, co przyszli tutaj bo z serca chcieli
I co wśród pożogi odejść stąd musieli

Wskaż nam Panie drogę po Bieszczadzkich szlakach
Zagubionym – bądź echem w strumieniach i ptakach
I światłem w ciemności, jak twój księżyc blady
Gdzie umilkły cerkwie i zdziczały sady

Tym, co przyszli tutaj by prawem zwyczaju
Podziękować Tobie za przedsionek raju
Za ptasie koncerty o porannym brzasku
Za lipcowe noce przy księżyca blasku

Wskaż nam Panie drogę po Bieszczadzkich szlakach
Zagubionym – bądź echem w strumieniach i ptakach
I światłem w ciemności, jak twój księżyc blady
Gdzie umilkły cerkwie i zdziczały sady

Zieleń skryła blizny – zostały wspomnienia
W sercach został smak tamtego cierpienia
Znad tych samych ognisk inne pieśni płyną
Gnane ciepłym wiatrem do wzgórz nad Soliną

Tam las się pochyla prastarym chojarem
Nad ciemnym strumieniem niebo się zamyka
Tam buk rosochatym zakrywa konarem
Mogiły, których nawet wiatr unika

Dla oczu ukryty - niedostrzegły wzrokiem
Jedyny ślad wymarłej sadyby -
Gasnąca drożyna spleciona z potokiem
Jakby nie była - odeszła jak gdyby

Porosły drzewa, gdzie umarły chaty
Zamknęły się cerkwi widmowe wierzeje
Opuścił sioło Chrystus Pantokrator
Zgięty w pół krzyż samotnie niszczeje

Na przekór podnieśmy ku niebu ektenie
Na próżno błagajmy błogosławienia
Za Łemkowynę módlmy się daremnie
Może dostąpimy jeszcze Przebóstwienia

Mgły poruszymy świętym wozduchem
Chramowe ikony podniesiemy z pyłu
Obudzimy chóry naszej wiary kruchej
Hospody pomyłuj! Hospody pomyłuj! Hospody pomyłuj!

Dlaczego przestałem być Rusnakom bratem
Chociaż wzorem dla nas te same hermeneje
Dokąd uleciały cheruby skrzydlate
Czemu płomień w oczach już duszy nie grzeje?

Słupy dymu z nagła podparły ciężkie chmury
Gdy od nieba dzielił nas tylko ikonostas
Umilkły w bólu niewzruszone góry -
Jedyne, które miały tu pozostać

Ku czyjej chwale wzniosły się pochodnie
Całopalne ofiary dla którego Boga
Jacyż to święci tej krwi byli głodni
W jakim obrządku ojców kto pochował?

Na przekór podnieśmy ku niebu ektenie
Na próżno błagajmy błogosławienia
Za Łemkowynę módlmy się daremnie
Może dostąpimy jeszcze Przebóstwienia

Mgły poruszymy świętym wozduchem
Chramowe ikony podniesiemy z pyłu
Obudzimy chóry naszej wiary kruchej
Hospody pomyłuj! Hospody pomyłuj!

Na plecach wysoko ponieśmy ektenie
Chociaż niegodniśmy błogosławienia
Odprawmy na szczytach pokutę zmęczeniem
Może doprosimy się tym przebaczenia

Mgły poruszymy świętym wozduchem
Chramowe ikony podniesiemy z pyłu
Obudzimy chóry naszej wiary kruchej
Hospody pomyłuj! Hospody pomyłuj!

Para buch , koła w ruch ..

boska ta maszyna pozdrawiam cieplutko

Po prostu rewelacja gigant który nam towarzyszy od zawsze

piękny kontrast miedzy piaskiem wodą a niebem

rewelacyjne ujecie bardzo fajny kontrast

Ale ładniutki portrecik , bardzo ładną ma gwiazdkę na czole (jak dobrze pamiętam nazwę tej białej plamki na czole Źrebaczka )

Jak się nie mylę to Wiatrak typu Kozilak . Pięknie wkoponowałś go w te drzewka

piękna fota

filtry są do tego odpowiednie, a to tego zdjęcia nie psuje

podoba się

Gdzie fociłesi na Ostbhnie ?? A fota rewelacyjna

rewelacyjne ujęcie konika który staje dęba

opuścił bym kadr na dół abym mu zgarniaczy nie obcinać ale i tak fajne ujęcie maszyny , Jak sie nie mylę to Elf jest

Każdy tak miał . bardzo ładni9e zrobione makro

tak brzydkie to malowanie aż piękne

czyżby to Spot został tak ładnie osmarowany tym grafit ?? Bo na zwykłą 57 ma za bardzo zaokrąglone czoło

czy to Wrocław ??

to jest to , te ptaki robią klimat , a czego to wspomnienia ?

Nasuwa mi się tekst ten poniżej :
Przybędzie z nami trud i strach
Niewola dnia, historii schemat
Jak pięknie wiatr układa piach
Tam, gdzie nas nie ma…

Najpiękniej wiatr układa piach
Tam gdzie nas nie ma, wieje wiatr
Najpiękniej wiatr układa piach
Tam, gdzie nas nie ma

Para , ptak i słonko spadające ku zachodowi to jest to co tygryski lubią najbardziej

fajne pokazani skrzypiec

ciekawe ujęcie fajne jest